My life

امروز رو فقط خوابیدم.

امان از تنبلی.
ایام، ایام امتحانات است و من تنبل تر از قبل در نوشتن وبلاگم. حالا دیگه بهانه هم دارم.
کلا آدم که خونه می مونه تا درس بخونه بیشتر دلش برای ایران تنگ می شه.
فعلا یکسری عکس میذارم در فیس بوک تا سر فرصت بشینم پای نوشتن بلاگم.
مهمترین اتفاقات توی این مدت دادن دو عدد امتحان بوده و البته مهم تر از اون آمدن سید وحید از سوئد به آیندهوون .
من برم پای درسم.

زودی بر می گردم

یادی از ایران
روبروی دانشکده کامپیوتر

به نام او

با عرض پوزش از دوستانی که احتمالا بلاگ حقیر رو می‌خوانند.
حقیقت اینه که اینجا نمی‌دونم چرا زمان بسیار زود می‌گذره و وقت نمی‌کنم به کارهایی که دوست دارم برسم مخصوصا نوشتن برای دوستانم. امیدوارم کوتاهی بنده در نوشتن رو به پای این نگذارید که حسین نسبی خارجی شده. مورد دیگه اینه که من سعی می‌کنم از امروز بلاگم رو بروزرسانی کنم و سعی دارم در اولین فرصت هم یه دوربین دیجیتال بگیرم ولی تا اون موقع با موبایلی که بهترین کسم بهم هدیه داده براتون عکس می‌گذارم. اتفاقات زیادی توی این مدت افتاده که هم خوب بودند هم بد. البته این‌ آخریش که مریضیم بوده یه مقدار اذیتم کرده که به لطف داروهایی که از ایران آوردم و چای و عسل و آبلیمو حالم بهتر شده. الان هم با اجازتون برم غذامو آماده کنم (سوپ دارم امشب شبیه دیشب و شب قبلش)

شاد باشید و استوار
حسین

سلام به دوستان
من اینجا در آیندهوون کامپیوتر ندارم
شمارم هست:

Solid...